Verkiezingen

October 8th, 2006

Wat zich aankondigde als een duffe dag, is toch nog mooi geworden. Een plaatsvervangend bijzitter die zijn bed niet uitgeraakt (met 3 kinderen tussen 0 en 4 jaar is 4 uur ononderbroken slaap een uitzondering) blijft blijkbaar ook plaatsvervangend. Eerste hoogtepunt van de dag. Bij het echte gaan stemmen: 3 engeltjes in een relatief korte rij. Tweede en derde hoogtepunt van de dag. Bevreemdend gevoel: bij alle vorige verkiezingen vond ik dat de bijzitters toch echt wel oude mensen waren, die daar zo heel de dag moesten zitten. Vandaag vond ik het eigenlijk een jonge bedoening daar. Zo ongeveer het gevoel dat mij overviel toen ik voor de eerste keer dacht "mag die snotneus echt al met de auto rijden?" Even een dipje. Onszelf nog eens het huis uitgekregen om naar een echte tentoonstelling te gaan. Het is eens iets anders dan het park, de speeltuin of de dierentuin. Vierde hoogtepunt. Dan van de gelegenheid en het weer gebruik gemaakt om het Bonapartedok nog eens rond te lopen. Weer een hoogtepunt. Als ik een fototoestel bij had gehad, ik zou hier een fotootje zetten van een schoon scheepje, maar nu moet u het met een link doen. Houdt u de tel nog bij? Thuisgekomen geleerd dat het "draadloze netwerk die alle stemmen naar het hoofdkantoor moest doorsturen" (qué?) stuk was in Antwerpen. Enkele bezwete gezichten vanuit Digipolis gezien. Geen hoogtepunt. Met computers niks dan last. Toen de stemmen blijkbaar ineens dan toch (per fiets?) in het hoofdkantoor geraakt waren: Patrick wint, Philip "gaat achteruit" (eigenlijk blijft ie gewoon staan waar ie stond, op enkele cijfertjes na de komma na). Joechei. Dan mijn vriend Van Campenhout horen vertellen dat Patrick eigenlijk door hem gewonnen heeft, omdat híj zo hard gewerkt heeft, en dat ie het toch wel sneu vindt dat ie niet mee in de prijzen mag delen. Sja. Perception is reality, neem ik aan. All in all, a very nice day indeed. Dat het volgend jaar ook zo tof moge zijn.

Leave a Reply