de tomKronieken

Sinds ik niet meer elke dag in Brussel moet gaan werken, kan ik af en toe eens dingen doen die ik vroeger niet kon doen.

De opdracht van vandaag: kind #2 moet om 13u30 op een verjaardagsfeestje bij vriendinnetje #1 zijn, en kind #1 moet om 14u op een feestje bij vriendje #2 zijn. Mama moest gaan werken. Als ik nu in Brussel had gewerkt, was het verhaal hier afgelopen. Maar vanmiddag ben ik dus om 13u05 op kantoor vertrokken, om 13u15 kind #1 en kind #2 in de auto geladen, in respectievelijke volgorde afgezet, en om 14u15 was ik terug op kantoor. Seffens herhaalt dit scenario zich nog eens (hoewel de kinderen op andere momenten worden ingeladen).

‘Jamaar, ’ zal u zeggen, ‘allemaal tof en zeer proper organisatorisch geregeld, maar wat is hier nu de maatschappelijk bredere relevantie van?’ Wel, ik verwachtte gedurende dat hele proces eigenlijk alleen maar mama’s tegen te komen (voor degenen onder u die denken dat ze die ‘moeders’ moeten noemen: wacht maar tot u zelf kinderen heeft). Wie schetst dan ook mijn verbazing Edoch, ik heb maar 1 mama gezien, en minstens 2 papa’s. Dat maakt dus 1 mama tegenover 3 papa’s in totaal.

Wie durft er nu nog te zeggen dat de nieuwe man niet bestaat? Ze plaveien er de straten mee!